Hoe wij kiezen

Onze redactie. Bedrijven bereiken ons op drie manieren: onze mensen ter plaatse wijzen ons erop, wij vinden ze zelf in gidsen en openbare registers, of ze melden zichzelf aan.

Vanaf daar is het traject voor alle drie hetzelfde. Wie zich aanmeldt, gaat niet voor.

Naar vier dingen. Ze gelden voor alle categorieën, alleen de manier waarop ze worden toegepast verschilt.

1. 01

   Wie het vóór ons heeft onderscheiden

   Gidsen, prijzen, openbare registers, beroepsregisters. Dat is het makkelijkst te controleren, want wie een titel toekent heeft een naam en een datum. Verplicht is het niet.

2. 02

   Wat zijn klanten zeggen

   Wij lezen de openbare beoordelingen. De bestendigheid in de tijd interesseert ons meer dan het gemiddelde: tien enthousiaste beoordelingen in één maand zeggen niets, drie jaar beoordelingen die hetzelfde herhalen wel.

3. 03

   Waarmee het werkt, en hoe

   Waar de grondstof vandaan komt, hoeveel ervan ter plaatse wordt bewerkt, welke techniek daarvoor nodig is. Waar geen grondstof is, zoals bij diensten, kijken wij naar de vakbekwaamheid van wie het werk doet.

4. 04

   Sinds wanneer, en in welke verhouding tot zijn streek

   Het jaar van opening, de overdrachten, het aan een plek gebonden ambacht, de rol die het bedrijf heeft op de plek waar het staat.

Er moet bewijs zijn voor minstens twee van de vier dingen waar wij naar kijken. En minstens één van die bewijzen moet van buiten komen, niet van het bedrijf zelf.

Een voorbeeld. Een bakkerij zonder enige prijs, die onze mensen meel uit een molen in het eigen dal zagen verwerken, en waarvan de klanten al vijf jaar hetzelfde schrijven: die heeft twee bewijzen en beide komen van buiten. Die gaat de toetsing in.

Wat deze regel uitsluit, is het bedrijf dat alleen goed over zichzelf spreekt.

De drempel halen geeft geen recht op toetreding. Het betekent dat wij een toetsing openen, en de eindbeslissing blijft bij de redactie.

Vier bronnen. Elk van de vier telt als bewijs van buiten.

Een externe instantie

Een gids, een kamer van koophandel, een consortium, een beroepsregister.

Zijn klanten

Wanneer ze zich in voldoende aantal en over lange tijd hebben uitgesproken.

Een van onze verkenners

Mensen die in de streek wonen en ons vertellen wat ze zelf hebben gezien. Het is de bron die de anderen niet hebben.

Onze redactie

Gecontroleerde documenten, bezoeken ter plaatse, zorgvuldig gelezen materiaal.

Nee. Geen enkele betaling opent een toetsing en geen enkel bedrijf komt erin omdat het heeft betaald.

Wie gekozen wordt, sluit daarna een jaarlidmaatschap af. Dat dekt de diensten die het ontvangt: de pagina op de site, de plaquette, de anti-namaakcode, de aanwezigheid op de kaart. Wie de toetsing niet doorstaat betaalt niets, want er is niets te betalen.

Nee, en het verschil doet ertoe. Wij zijn geen normalisatie-instituut, niemand heeft ons geaccrediteerd en wij verklaren van niemand de conformiteit met een technische norm.

Wat wij doen is redactioneel werk: wij kijken, wij controleren wat te controleren valt en wij zeggen waar wij het vandaan weten.

Iedereen die deze pagina leest. De criteria staan op schrift, de onderscheidingen die wij meewegen zijn stuk voor stuk genoemd met de instantie die ze toekent, en voor bijna alle bestaat een openbaar register waar iedereen het kan nagaan.

Vindt u in het netwerk een bedrijf dat er naar uw mening niet thuishoort, schrijf ons. Wij heropenen de toetsing.

Omdat je naar een restaurant, een wijnhuis en een werkplaats niet op dezelfde manier kijkt. De vier dingen waar wij naar kijken blijven dezelfde, maar de onderscheidingen die tellen en het bewijs dat wij zoeken verschillen per ambacht.

Elk document noemt de onderscheidingen van zijn categorie, zegt wie ze toekent en hoe ze te controleren zijn, en sluit af met de lijst van wat op zichzelf niet genoeg is. Ze worden hier gelezen en niet gedownload.